HIDDEN

نشست و گفت عجب میوه ای بدهد باغ من...

عجب نهالی بکارم من...عجب کودی بریزم من...نشست و نشست و نشست و هرگز برنخواست

و آخر خیره به باغ همسایه گفت: خدایا مگر من چه کم دارم از او ؟

هیچ وقت ادم نمی شوم...یا شاید هیچ وقت آدمها شبیه من نمی شوند..

آرزویم این است که پیشگوی حاذقی بودم که تاس سرنوشت را می ریخت و آینده را می دید...

وقتی ساعت حوصله تمام شود.....

 تمام قصه های شیرین دنیا بی معنی می شود....

...

و دیگر هیچ افسانه ای هیجان زندگی را بیدار نمیکند...

توی ماشین که می نشیند, اولین حرفش این است که فقط می خواهد همراه من باشد نه مزاحم من. اصرار می کند که به کارهام برسم و او فقط در کنار من باشد.

با خنده می گویم:"هر همراهی تا حدی مزاحم هم هست, نیست؟ "

نمی خندد اما انگار مدتها در این باره فکر کرده باشد می گوید:" اوایل نیست اما کم کم مزاحم و حتی مانع میشه."

بعد با لبخند محوی میگوید:

...."و خاصیت عشق این است"

روی ماه خدا را ببوس( مصطفی مستور)

بعضی وقتها یک جایی روی سینه آدمها سنگبن می شود, تنگ می شود و مچاله می شود...

 

کاش مرکز احساس آدمها جای دیگری بود که می شد آنرا برید و دور انداخت و باز هم زندگی کرد.

 

می گفت اگر آب باشد شناگر خوبی هست

آب را آوردند گفت:نه... اگر دریا باشد می تواند شنا کند

رفت دریا ...

غرق شد و مرد

تلفن , تو, من, احساس, شب......مرگ بر روز